പാഴ്നിലങ്ങൾ

ടി എസ് ഏലിയറ്റിന്റെ വേസ്റ്റ്  ലാൻഡ് എന്ന കവിതയുടെ കുറച്ചു വരികൾ തർജ്ജമ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. മലയാളത്തിൽ തീർച്ചയായും ഇതിന്റെ പരിഭാഷ ഉണ്ടാവും. ഇത് എന്റെ ഒരു കൗതുകം മാത്രം.

പാഴ്നിലങ്ങൾ

ശവമടക്ക്

ചത്ത നിലങ്ങളിൽ വയമ്പുകൾ

പൊന്തുന്ന,

ഓർമയും തൃഷ്ണയും ഒരുമിക്കുന്ന,

വസന്തവർഷത്തിൽ,

പട്ട വേരുകൾ ഇളകിതുള്ളിക്കുന്ന,

ഏപ്രിൽ, ക്രൂരതയുടെ  മാസമാകുന്നു.

ഭൂമിയെ മറവിയുടെ മഞ്ഞു പുതപ്പിച്ച്,

കുഞ്ഞു ജീവനെ വരണ്ട  കിഴങ്ങുകളാൽ ഊട്ടി,

ഹേമന്തം ഞങ്ങൾക്ക് ചൂടു പകർന്നു.

തടാകത്തിന്ന് മുകളിലൂടെ,

ഒരു മഴച്ചൊരിച്ചിലായ് ,

വേനൽ ഞങ്ങളേ അതിശയിപ്പിച്ചു.

തൂണുകൾക്കിടയിൽ ഒതുങ്ങി,

ഉദ്യാനത്തിലെ സൂര്യവെളിച്ചത്തിലേക്ക് ഞങ്ങൾ നീങ്ങി;

കാപ്പി കുടിച്ച് ഒരു മണിക്കൂർ മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ കുഞ്ഞുങ്ങളായിരുന്നപ്പോൾ,

ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ നിന്ന്,

ഉന്തുവണ്ടിയിൽ  അവൻ എന്നെ

പുറത്തു കൊണ്ട് പോയി.

അരണ്ട എന്നോട് അവൻ പറഞ്ഞു:

"മരിയാ, നീ എന്നെ മുറുകെ പിടിച്ചോളൂ."

എന്നിട്ട്, ഞങ്ങൾ താഴേക്ക്....

നമ്മൾ സ്വതന്ത്രരാവുന്ന മലകളിലേക്ക് പോയി.

 I. The Burial of the Dead

  April is the cruellest month, breeding

Lilacs out of the dead land, mixing 

Memory and desire, stirring 

Dull roots with spring rain. 

Winter kept us warm, covering 

Earth in forgetful snow, feeding 

A little life with dried tubers. 

Summer surprised us, coming over the Starnbergersee 

With a shower of rain; we stopped in the colonnade, 

And went on in sunlight, into the Hofgarten, 

And drank coffee, and talked for an hour. 

Bin gar keine Russin, stamm’ aus Litauen, echt deutsch. 

And when we were children, staying at the arch-duke’s, 

My cousin’s, he took me out on a sled, 

And I was frightened. He said, Marie, 

Marie, hold on tight. And down we went. 

In the mountains, there you feel free.