An attempt to translate the poem, Love's Philosophy by P B Shelley
അരുവികൾ പുഴകളിൽ മുങ്ങിക്കുളിക്കുന്നു
പുഴകളോ സിന്ധുവിൽ തന്നേ ലയിക്കുന്നു
സ്വർഗത്തിൽ പാറിക്കളിക്കുന്ന മാരുതൻ
മാധുര്യമേറും വികാരത്തിൽ മുങ്ങുന്നു
പൂതമാം നീതിയാലെങ്ങും കലരുന്നു-
ണ്ടൂഴിയിലാത്മാക്കൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ
പിന്നെ ഞാൻ നിന്നോടു ചേരുവാൻ
എന്തൊരു സന്ദേഹം ഇന്നു വന്നീടുവാൻ
ഉന്നതം നാകത്തിനുമ്മ വച്ചീടുന്നുണ്ടു -
ത്തുംഗമാം മഹാമേരുക്കളും
തങ്ങളിൽ തങ്ങളിൽ തല്ലിക്കലർന്നിട്ടു
തുള്ളിക്കളിക്കുന്നുണ്ടോളങ്ങളും
ഭ്രാതൃനിരാസം ഭൂഷണമാകുമോ
ഭാസുരമാമേതു പെൺപൂവിനും
സൂര്യന്റെ രശ്മികൾ പുൽകുന്നു ഭൂമിയെ
ഉമ്മവെയ്ക്കുന്നൂ സമുദ്രത്തെ, ചന്ദ്രിക
മാധുര്യമേറുമീയോരോ പ്രവൃത്തിയും
വ്യർത്ഥമാം, നീയെന്നെ ഉമ്മവെച്ചീടായ്കിൽ
Love’s Philosophy
The fountains mingle with the river
And the rivers with the ocean,
The winds of heaven mix for ever
With a sweet emotion;
Nothing in the world is single;
All things by a law divine
In one spirit meet and mingle.
Why not I with thine?—
See the mountains kiss high heaven
And the waves clasp one another;
No sister-flower would be forgiven
If it disdained its brother;
And the sunlight clasps the earth
And the moonbeams kiss the sea:
What is all this sweet work worth
If thou kiss not me?
